پاسخ به شبهاتسبک زندگی اسلامی

بیماری مسری چیست و آیا حقیقت دارد؟

بیماری مسری چیست آیا سرایت بیماری ها حقیقت دارد؟

  • به کلامی از امیر المومنین علیه السلام در کتاب شریف نهج البلاغه حکمت 400 در شناخت واقعيّت ها و خرافات توجه کنید که می فرمایند: وَ اَلطِّيَرَةُ لَيْسَتْ بِحَقٍّ وَ اَلْعَدْوَى لَيْسَتْ بِحَقٍّ؛ فال بد حق نيست، واگيرى حق نيست.
  • و بِإِسْنَادِهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ لَا عَدْوَى‏ وَ لَا طِیَرَةَ وَ لَا هَامَ وَ الْعَیْنُ حَقٌّ وَ الْفَالُ حَقٌّ. سرایت وجود ندارد و فال بد وجود ندارد و هام وجود ندارد و چشم زخم حقیقت دارد و فال نیک حقیقت دارد. (الجعفریات (الأشعثیات)،ص168) (مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل،ج8،ص120 و ص278)

گفته اند هام پرنده‌ای مشهور شبیه به جغد یا خود جغد است. برخی گفته اند عرب معتقد بودند که وقتی کسی کشته شود استخوان‌هایش تبدیل به هامه می‌شود و پرواز در می‌آید و فریاد می‌کشد تا آنکه انتقام خود را بگیرد.  شاید برخی معتقد بودند که روح مرده تبدیل به آن پرنده می‌شود. و یا برخی دیگر معتقدند هام همان پرنده‌ی معروف (جغد) است، اما آنان این پرنده را نحس می‌دانستند و اگر بر خانه‌ی آن‌ها می‌نشست و آواز می‌خواند می‌گفتند ناله‌ی مرگ است و معتقد بودند این دلیل نزدیکی اجل اوست، که بدون شک همه‌ی این‌ها باطل است.

  • و عَنْهُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: لاَ عَدْوَى وَ لاَ طِیَرَةَ وَ لاَ هَامَ وَ اَلْعَیْنُ حَقٌّ وَ اَلْفَأْلُ حَقٌّ فَإِذَا نَظَرَ أَحَدُکُمْ إِلَى إِنْسَانٍ أَوْ دَابَّةٍ أَوْ إِلَى شَیْءٍ حَسَنٍ فَأَعْجَبَهُ فَلْیَقُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فَإِنَّهُ لاَ یَضُرُّهُ عَیْنُهُ. سرایت وجود ندارد و فال بد وجود ندارد و هام وجود ندارد و چشم زخم حقیقت دارد و فال نیک حقیقت دارد. و زمانی که یکی از شما انسان یا جنبنده یا چیزی دید و خوشش آمد (شگفت زده شد) باید بگوید: آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ تا چشمش به آن ضرر نرساند. (دعائم الإسلام،ج2،ص141)
  • بحار الأنوار (ط – بیروت)،ج60،ص: أنَّهُ صلی الله علیه و آله أَکَلَ مَعَ الْمَجْذُومِ فَقَالَ آکُلُ ثِقَةً بِاللَّهِ وَ تَوَکُّلًا عَلَیْهِ. وَ مِنْ طُرُقِهِمْ أَیْضاً: أَنَّ امْرَأَةً سَأَلَتْ بَعْضَ أَزْوَاجِهِ صلی الله علیه و آله عَنِ الْفِرَارِ مِنَ الْمَجْذُومِ فَقَالَتْ کَلَّا وَ اللَّهِ وَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله لا عَدْوَی وَ قَدْ کَانَ لَنَا مَوْلًی أَصَابَهُ ذَلِکَ وَ کَانَ یَأْکُلُ فِی صِحَافِی وَ یَشْرَبُ مِنْ قِدَاحِی وَ یَنَامُ عَلَی فِرَاشِی. پیامبر(ص) با جذامی هم کاسه شد و فرمود: با توکل بر خدا و اعتماد بر او، بخور.
  • و باز آورده اند که: زنی از همسران آن حضرت درباره گریز از جذامی پرسش کرد و او جواب داد: نه، به خدا سوگند هرگز، و رسول خدا (ص) فرموده: سرایت وجود ندارد. و ما یک خدمتکار داشتیم که دچار آن شد و در کاسه من غذا می‌خورد و از ظرف آبم می‌نوشید و بر بسترم می‌خوابید. (بحار الأنوار (ط – بیروت)،ج72،ص131)

بیماری مسری واگیردار

سرایت بیماری از شخصی به شخص دیگر از خرافات جاهلیت و ساخته و پرداخته رمال ها و جادوگران بوده، که پیامبر (ص) و حضرت علی(ع) سعی داشتند این موارد خرافی را از برخی مسائلی که حقیقت دارند تفکیک کنند.

این تفکر یهودی فقط برای ترس انداختن به جان جامعه بوده و همانطور که از صریح روایات برداشت میشود ترس از جانب شیطان است و عمالان و کارگذاران او یعنی یهودیان سردمدار ایجاد ترس در دل مردمان هستند که از زمان نبی مکرم اسلام و حتی قبل از آن تا به امروز به بهانه های مختلف این ترس را در دل بنی بشر ایجاد میکرده اند. گاهی با ترس از فقر که صریح قرآن است گاهی با بیماری و گاهی با سرایت، ترس در دل آنها ایجاد می کرده و شیطان را خوشحال تا به ریش مردمان و مخصوصا مسلمانان و مومنان بخندد و خداوند که خالق تمام هستی است و هیچ جنبنده ای بدون اذن اون حتی نمی تواند از بدن پشه ای به بدن انسان وارد شود را فراموش کنند و از یاد ببرند.

انسان که از ابتدا از تعالیم انبیاء و وحی فاصله گرفت و صرفا تجربه و دیدن و عقل ناقص خود را وسیله فهم پدیده ها در عالم کرد. وقتی می‌بیند بیماری مثل وبا زیاد می شود تصور می کند افرادی مبتلا شده اند و باید از آنها فرار کرد تا به بیماری دچار نشوند درحالی که بیماری هایی مثل وبا و…که به اعتقاد مردم مسری هستند را خداوند در یک شب و یک زمان نازل می کند و با آب یا هوا مخلوط می شود و هرکس از آن آب بنوشد مبتلا می شود.

چنانچه امام سجاد (ع) در صحیفه سجادیه در دعای بر دشمن می‌فرماید: «اللهم وامزج میاههم بالوباء»: پروردگارا ! آب‌هایشان را با وبا مخلوط کن. (صحیفه سجادیه،ص۱۴۶)

اما انسان از ابتدا چون علت اصلی را درک نکرد، تصور کرد هنگامی که کسی زودتر به بیماری مبتلا شد باید از او فرار کرد زیرا از بیماری از او سرایت می کند! پیامبر این دیدگاه خرافی را مورد نقد قرار قرار داده و سوال می کنند اگر اینگونه و سرایت وجود داشته باشد، پس اولین نفر از کجا مبتلا شد؟ لذا نفر اول به هر روش و از هرجا که مبتلا شده باشد، نفر دوم و نفرات بعدی نیز به همین طریق مبتلا می شوند و سرایتی در کار نیست. البته در تعابیر روایی آمده هر کس مراعات آداب اسلامی کند از این بیماری ها در امان خواهد ماند، مثلا کسی که از آب جوشیده یا ماء الفاطر استفاده کند یا از دم خورده غذای دیگران و نوشیدن از ظرف دیگران استفاده کند بدن قوی تر و سیستم دفاعی بالاتری خواهد داشت و هیچ شیطان یا همان میکروبی نتواند وارد بدن او شود و یا اموری از قبیل گرسنگی کشیدن و کم خوردن غذا و مایعات، خوردن عسل، سیاهدانه، سرکه، نمک که تمام آنها سم زداست و دفع فضولات کرده و سیستم ایمنی را قوی تر خواهند کرد.

بیماری مسری

متاسفانه این باور خرافی در پزشکی امروز هم پذیرفته شده و هرگاه کسی بیمار می شود ترس و وحشت ایجاد می کنند که بیماری مسری است و همه مبتلا خواهند شد. هرچند از این باور خرافی هم سوء استفاده های زیادی برای ایجاد رعب در مردم و در نتیجه فروش انواع واکسن و سایر مقاصد سیاسی و اقتصادی و… می شود. جالب است بدانید تحقیقات زیادی نشان داده که ترس به خودی خود می تواند باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی و ایجاد بیماری های متعدد برای بدن شود که در زمان شیوع یک بیماری آن را مخلوط با بیماری های مسری کرده و به اسم آن به خورد مردم می دهند.

گاهی به روش های علمی تجربی مدرن استناد می کنند که میکروب و ویروس می تواند به بدن منتقل شود و باعث بیماری شود. این هم توجیه معقولی نیست و با واقعیت فاصله دارد؛ زیرا در محیط اطراف ما هزاران میکروب و ویروس وجود دارد و روزانه هزاران ویروس و میکروب از محیط به داخل بدن منتقل می‌شود. اگر قرار بود صِرف ورود ویروس به بدن موجب ابتلا شود، روزانه باید به هزاران بیماری مبتلا می شدیم. از طرفی اگر سرایت حقیقت داشت هرچقدر هم محیط را ایزوله کنیم و هرچقدر هم ضد عفونی کنیم و هر چقدر هم خود را قرنطینه کنیم باز ویروس از طرق مختلف جمله هوا،آب،غذا و… وارد بدن ما خواهد شد.

اصولاً ما نمی توانیم کل عالم را ضدعفونی و عاری از ویروس و میکروب کنیم. لذا باید ساختار و خلقت این جهان را بپذیریم و به جنگ طبیعت و خلقت نرویم و از سوی دیگر با دستورات اسلامی، که موجب تقویت بدن و سیستم ایمنی می شود، را اجرا کنیم تا بدن به صورت خودکار وظایفش را انجام دهد و اینگونه نیست که خداوند ما را خلق کرده و در بین میلیاردها ویروس و میکروب و شیطان وحشی بی دفاع رها کرده باشد.

هرچند مبارزه با خرافات و رسوم جاهلیت مانند اعتقاد به سرایت بسیار دشوار بوده حتی حضرت صاحب الزمان (عج) نیز دچار مشقت و زحمت بسیاری خواهند شد: عن أبی حمزة الثمالی: سمعت أبا جعفر (علیه السلام) یقول: «إنّ صاحب هذا الأمر لو قد ظهر، لقی من الناس مثل ما لقی رسول الله [وأکثر]»: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هنگامی که قائم ما قیام کند، بیش از آن چه پیامبر (صلّی الله علیه وآله) از جاهلان دوران جاهلیت ناراحتی دید، از جاهلان رنج وناراحتی خواهد دید» (الغیبة،نعمانی، ص ٢٩٧ بحار الأنوار، ج ۵٢، ص ٣۶٢ بشارة الاسلام، ص ٢٢٢)

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا